HSV: [46] Daarom bewees Hij hun barmhartigheid bij allen die hen als gevangenen hadden weggevoerd.
NBV21: [46] en medelijden wekte bij allen die hen hadden weggevoerd.
BGT: [46] Steeds weer zorgde hij ervoor dat ook hun onderdrukkers medelijden met hen kregen.
Aantekening bij:
Psalm 146:34-46 Deze beschrijving is anders dan die in de vorige stukken doordat het niet verwijst naar een specifieke gebeurtenis, maar naar het doorlopende patroon van Richteren 2:11-3:6. Israël vaagde daarin de volken niet weg in Kanaän (ongehoorzaam als zij waren aan wat de Heere hun bevolen had). In plaats daarvan vermengden zij zich met de heidenvolken (in het bijzonder door onderlinge huwelijken, Richteren 3:6; vgl. Ezra 9:2) en leerden hun gebruiken (Psalm 106:34-35). Dit leidde tot de onbeschrijfelijke praktijk van kinderoffers (vers 36-39). Dit is op zichzelf al een afzichtelijke morele wandaad en een aanval op het ware hart van Gods verbond met Zijn volk (Genesis 17:7; vgl. Psalm 103:17-18) en wat het betekent mens te zijn (Genesis 1:28). Daarom ontbrandde de toorn van de Heere tegen Zijn volk, en Hij gaf hen in de hand van de heidenvolken (Psalm 106:40-41; vgl. Richteren 2:14). Het verbluffende van de periode van de richters zijn de thema’s die gelijk op gaan: Hij redde hen vele keren, zij echter tergden Hem door hun plannen (Psalm 106:43). Toch zag God hun benauwdheid (vers 44) en bleef hen te hulp komen. De uitdrukkingen dacht hun ten goede aan Zijn verbond en naar Zijn grote goedertierenheid (vers 45, een verwijzing naar Exodus 34:6) kijken terug naar Psalm 106:7 en scheppen een scherp contrast tussen de trouwe God en het ontrouwe volk. In overeenstemming met het gebed van Salomo (1 Koningen 8:50) bewees God Zijn berouwvolle barmhartigheid bij allen die hen als gevangenen hadden weggevoerd (Psalm 106:46) en Hij richtte het weer op.
