HSV: [13] Juich, hemel, en verheug u, aarde, bergen, breek uit in gejuich, want de HEERE heeft Zijn volk getroost, Hij zal Zich over Zijn ellendigen ontfermen.
NBV21: [13] Juich, hemel! Jubel, aarde! Bergen, breek uit in gejuich! De HEER heeft zijn volk getroost, Hij heeft zich over de armen ontfermd.
NBG: [13] Juich allemaal! Hemel en aarde, juich! Bergen en heuvels, doe mee! Want de Israëlieten moesten lijden, maar de Heer had medelijden en heeft hen getroost.
Aantekening bij: Jesaja 49:13
De triomf van Gods Knecht leidt tot ongekende vreugde (vgl. Jesaja 44:23; 55:12-13; Romeinen 8:19-21).
Uit de mannen Bijbel
Geschreven in Zijn hand Jesaja 49:8-16
Schrijven op je hand. We doen dat weleens om iets niet te vergeten; een naam, een telefoonnummer. Iedere keer als je die hand ziet, word j aan je afspraak herinnerd. Zo zien we God in Jesaja 49 naar Zijn handen kijken. Hij ziet de namen van Israël. Hij kan ze gewoon niet vergeten. Zij kunnen dan wel denken dat God hen vergeten is – herkenbaar misschien ook in ons leven – maar God denkt aan hen. Voortdurend. Net als een vrouw die haar zuigeling maar niet kan vergeten. Het liefst draagt ze die heel dicht tegen zich aan.
Besef nog eens hoe God in Zijn handen kijkt: ‘Ik geef hen niet prijs. Wat ze ook gedaan hebben, hoever ze ook zijn afgedwaald, de weg naar huis blijft open.’ Hij ziet de muren van Jeruzalem in Zijn handen. Dat is bijzonder, fier overeind staan ze, een ommuurde stad. Wat een belofte! Deze belofte: stad en tempel zullen herbouwd worden. Bemoedigend.
Op de puinhopen van ons bestaan mogen we ons verlaten op een God Die in Zijn handen kijkt, een God Die onze naam nog een herhaalt. Doe ook jij zo je werk, wees zo man en vader, broer of vriend.
