HSV: [15] Kan een vrouw haar zuigeling vergeten, zich niet ontfermen over het kind van haar schoot? Zelfs al zouden die het vergeten, Ík zal u niet vergeten.
NBV21: [15] Maar zou een vrouw haar zuigeling vergeten, zich niet ontfermen over het kind dat zij droeg? Zelfs al zou zij het vergeten, Ik vergeet jou nooit.
NBG: [15-16] Maar de Heer zegt: ‘Jeruzalem, ik heb je naam in mijn hart bewaard. Ik zal altijd aan je denken. Een moeder zorgt toch ook goed voor het kind dat ze in haar buik gedragen heeft? Ze vergeet haar kind nooit. En zelfs al zou een moeder haar kind vergeten, ik zal jou nooit vergeten!
Aantekening bij: Jesaja 49:14-26
Gods genade doet alle menselijke wanhoop verdwijnen.
Aantekening bij: Jesaja 19:15-17
De Heere gaat in tegen de vertwijfeling van Zijn volk. Zijn zorg voor hen gaat dieper dan moederzorg. Zie, Ik heb u in beide handpalmen gegraveerd. Alsof Hij hun Zijn open handen laat zien. uw muren.Het puin van Jeruzalem na de verwoesting door de Babyloniërs (vgl. Psalm 74:3; 102:15). God echter wil Sion herbouwen (vgl. Jesaja 44:26, 28).
Uit de mannen Bijbel
Geschreven in Zijn hand Jesaja 49:8-16
Schrijven op je hand. We doen dat weleens om iets niet te vergeten; een naam, een telefoonnummer. Iedere keer als je die hand ziet, word j aan je afspraak herinnerd. Zo zien we God in Jesaja 49 naar Zijn handen kijken. Hij ziet de namen van Israël. Hij kan ze gewoon niet vergeten. Zij kunnen dan wel denken dat God hen vergeten is – herkenbaar misschien ook in ons leven – maar God denkt aan hen. Voortdurend. Net als een vrouw die haar zuigeling maar niet kan vergeten. Het liefst draagt ze die heel dicht tegen zich aan.
Besef nog eens hoe God in Zijn handen kijkt: ‘Ik geef hen niet prijs. Wat ze ook gedaan hebben, hoever ze ook zijn afgedwaald, de weg naar huis blijft open.’ Hij ziet de muren van Jeruzalem in Zijn handen. Dat is bijzonder, fier overeind staan ze, een ommuurde stad. Wat een belofte! Deze belofte: stad en tempel zullen herbouwd worden. Bemoedigend.
Op de puinhopen van ons bestaan mogen we ons verlaten op een God Die in Zijn handen kijkt, een God Die onze naam nog een herhaalt. Doe ook jij zo je werk, wees zo man en vader, broer of vriend.
Uit de vrouwen Bijbel
Moederliefde Jesaja 49:14-16
De treurigheid straalt van vers 14 af. Jesaja voorspelt dat het volk Israël zich alleen en verlaten zal voelen in het verre Babel, maar hij geeft ook al troostwoorden mee. Moeder, kijk naar je baby! Die vergeet je toch niet? God zegt: Ik houd net zoveel van jou als jij van je baby. Ik denk voortdurend aan je. Ik kán je niet verlaten, want Mijn Naam is toch Heere? Ik zál er zijn!
