Tekst van de dag Adoptieplan
Zaterdag 22 – Februari – 2020 Exodus 2 : 10
Lezen: Exodus 2 : 10
En toen het jongetje groot geworden was, bracht zij hem bij de dochter van de farao, en hij werd haar tot zoon. Zij gaf hem de naam Mozes. Want, zei ze, ik heb hem uit het water getrokken.
(BGT) Toen het jongetje groot genoeg was, bracht de moeder hem naar de dochter van de farao. Die adopteerde het kind en ze gaf hem een naam. Ze noemde hem Mozes. Ze zei: ‘Ik heb hem uit het water gehaald.’
Aantekening
Exodus 2 : 10 > Mozes. De naam klinkt in het Hebreeuws als het werkwoord masjah:, en doet ook denken aan het Egyptische woord ‘Zoon’. Omdat de dochter van de farao weet dat het een Hebreeuws kind moet zijn (vers 6-9), kan het zijn dat zij deze naam heeft gekozen om zowel de Hebreeuwse als de Egyptische betekenis: ‘uit het water getrokken’ en ‘zoon’. In dat geval is de ironie dat haar daad een symbool is, ja zelfs een middel in Gods hand om Israël als ‘Zijn Zoon’ uit Egypte te ‘trekken’ (Hosea 11:1). Het verhaal zwijgt erover hoe het Mozes verging in het familieleven van farao: wist de farao iets van Mozes’ achtergrond? Waarom vond hij het goed dat zijn dochter een kind aannam? Was zij getrouwd? Aandachtige lezers kunnen naar antwoorden raden, maar gezien het ontbreken van nadere gegevens zal de verteller deze details niet hebben willen toevoegen. Misschien heeft zij de farao nooit iets over de achtergrond van Mozes verteld, ook dit is slechts een gissing.
Mozes (Uit de Mannen Bijbel)
Mozes wordt ‘de man Gods’ genoemd, de beste eretitel die een man kan krijgen. God heeft mooie plannen met hem, al wordt hem dat pas op tachtigjarige leeftijd duidelijk. Hij is het die het volk Israël, zo’n twee miljoen mensen, uit Egypte leidt naar het Beloofde Land, dwars door de woestijn, en uiteindelijk veertig jaar lang.Zijn ouders zijn Amram en Jochebed uit de stam Levi. Hij wordt geboren in een donkere tijd: het volk Israël moet slavenarbeid verrichten in Egypte, en Joodse jongetjes moesten op bevel van de farao gedood worden. Zijn moeder verbergt hem in een mandje in het riet, waar hij gevonden wordt door farao’s dochter. Zij geeft hem de naam Mozes.
Mozes heeft een helder verstand en kan wedijveren met de beste leerlingen van Egypte. Er wacht hem een schitterende toekomst in de hoogste kringen van het land. Maar God beslist anders. Mozes moet zijn opleiding en ervaring aan het hof gaan gebruiken als aanvoerder van de Israëlieten. Hij weet zich door de bloedband aangetrokken tot dit slavenvolk. Na de moord op een Egyptische opzichter vlucht hij de eenzaamheid in. Zijn keuze voor de Hebreeën is in de ogen van de Egyptenaren landverraad. Ten diepste is het een keuze voor God (Hebreeën 11:24).
In Midian begint Mozes een nieuw leven, onbereikbaar voor de farao. Hij wordt schaapherder, trouwt met Zippora en krijgt twee zonen. Maar na veertig jaar roept God hem tot middelaar en aanvoerder van Zijn volk. Mozes’ drift heeft plaatsgemaakt voor zachtmoedigheid. Hij moet weer terug naar Egypte, niet met excuses maar met een eis: de vrijlating van de Hebreeën. Als dat gebeurt, is het Mozes die het volk aanvoert naar het Beloofde Land. Zelf komt hij daar niet. Op de grens neemt God hem weg, hoewel hij nog steeds gezond en sterk is.
