Tekst van de dag Verlos-kundigen
Vrijdag 21 – Februari – 2020 Exodus 1 : 17
Lezen: Lezen Exodus 1 : 15 – 22
De vroedvrouwen vreesden echter God en deden niet wat de koning van Egypte tot hen gesproken had, maar lieten de jongetjes in leven.
(BGT) Maar de vroedvrouwen deden niet wat de faraogezegd had. Ze lieten de jongetjes leven. Want ze hadden eerbied voor God.
Aantekening
Exodus 1 : 15 – 22 > De vroedvrouwen van de Hebreeuwse vrouwen (vers 15) toonden met hun recalcitrant (onwillig, tegenstand biedend) handelen dat ze God meer vreesden (vers 17, 21) dan de koning van Egypte (vers 17). De auteur vermeldt dit tweemaal: hij acht hen hoog om hun geloof. Hij noemt maar weinig namen, zelfs de namen van de farao’s blijven onvermeld. Dat hij dan wel de namen Sifra en pua noemt (vers 15), wat niet wezenlijk is voor het verloop van de geschiedenis, laat zien hoezeer hij dit op prijs stelt. Uit de trouw van de vroedvrouwen blijkt dat er onder het volk Israël mensen waren die god vreesden, zelfs na al die jaren van slavernij en nog zonder iets te weten van Gods roeping van Mozes. Het optreden van de vroedvrouwen duidt op een kernthema van het boek Exodus: Israël moet God meer vrezen dan welke heerser, natie of omstandigheid ook.
Ontzag Exodus 1 : 17 (Uit de Vrouwen Bijbel)
Ontzag voor God. Dat blijkt de drijfveer van de vroedvrouwen om tegen het bevel van de koning in te gaan. Uiterst riskant gedrag, want de koning hoefde hun smoes niet te geloven. De Hebreeuwse vrouwen hadden het immers niet gemakkelijk vanwege al het slavenwerk dat hun volk al lang moest doen. Onderdrukking kan je lamslaan. Maar deze vrouwen halen hun kracht elders. Ontzag voor God kan om lef vragen, maar ook geven.
