Advent 2018                             door: Tjitte van der Horst

Dag 23(24.12.2018)

Na de verwondering, waar we gisteren over lazen, vandaag de vrees. Lukas 1 de verzen 65 en 66: En er kwam vrees over allen die rondom hen woonden, en in heel het bergland van Judea werd veel over al deze dingen gesproken. En allen die het hoorden, namen het ter harte en zeiden: Wat zal er toch van dit kind worden? En de hand van de Heere was met Hem.

Vrees valt op alle buren, de vrees viel ook op Zacharia toen hij de engel zag (vers 12). Deze kwam voort uit het beseffen dat God in hun midden was. De indruk van Gods aanwezigheid beperkte zich niet alleen tot de buren, maar allen die om hen heen woonden, ja zelfs het hele bergland van Judea was on de indruk van dit alles.

We lezen ook dat die het hoorden, het zich ter harte namen. En ze waren benieuwd wat er van dit kind ‘Johannes’ zou worden. De hand van de Heere was met hem, hebben we gelezen.

In vers 80 van Lukas 1, lezen we: Het kind groeide op en werd gesterkt in de Geest, en het verbleef in de woestijnen tot de dag van zijn verschijning aan Israël. Johannes heeft dus de tijd voordat hij Jezus ging aankondigen in de woestijnen door gebracht. Maar daar is hij gesterkt in de Geest. Hier lezen we dus dat de Heere hem klaar maakte voor zijn taak, hier op aarde. 

Wat wij de afgelopen dagen hebben gelezen gebeurde alle maal voor de geboorte van Jezus, we hebben stil gestaan bij de woorden uit Lukas 1. (Advent gedachten) Maar morgen gaan we over naar Lukas 2 en dat is een feest. Die gebeurtenis is voor ons van veel betekenis geworden.