HSV: [50] Dit is mij tot troost in mijn ellende: dat Uw belofte mij levend heeft gemaakt.
NBV21: [50] Dit is de troost in mijn ellende: dat uw belofte mij doet leven.
BGT: [50] U geeft me kracht om te leven. Dat troost me in moeilijke tijden.
Aantekening bij:
Psalm 119:50 ellende. Vgl. de verzen; ([67] Voordat ik verdrukt werd, dwaalde ik, maar nu neem ik Uw woord in acht.); ([71] Het is goed voor mij dat ik verdrukt ben geweest, opdat ik Uw verordeningen zou leren.); ([75] Ik weet, HEERE, dat Uw oordelen rechtvaardig zijn en dat U mij in Uw trouw verdrukt hebt.); ([92] Als Uw wet niet mijn bron van blijdschap geweest was, dan was ik in mijn ellende vergaan.); ([107] Ik ben ten zeerste verdrukt; HEERE, maak mij levend overeenkomstig Uw woord.); ([153] Zie mijn ellende aan en red mij, want Uw wet heb ik niet vergeten.).
De verwijs Bijbel wijst ons op Romeinen 15:[4] Want alles wat eertijds geschreven is, is tot onze onderwijzing eerder geschreven, opdat wij in de weg van volharding en vertroosting door de Schriften de hoop zouden behouden. [5] En de God van de volharding en van de vertroosting moge u geven onderling eensgezind te zijn in overeenstemming met Christus Jezus, [6] opdat u eensgezind, met één mond, de God en Vader van onze Heere Jezus Christus verheerlijkt.
Korte overdenking
Psalm 119 bezingt de gave van God, gegeven in de Thora of verbondswoorden, als een voortreffelijke gids voor het leven. Vandaag mogen wij ook denken aan de woorden die Hij tot mij (ons) heeft gesproken. Deze woorden geven hoop en troost in ellende en geven leven. Dit is geschreven tot onze onderwijzing, opdat wij de weg van volharding en vertroosting door de schriften zouden behouden, (Zegt Romeinen 15). Als ik het tekstgedeelte van vandaag doorlees is het niet zo dat dit mijn woorden kunnen zijn, maar ik kan er wel mijn troost in vinden. Samen met de woorden uit Romeinen 15 geeft het de moed om door te gaan, wij kunnen het niet alleen maar wel samen. Samen met die gezindheid uit de Filippenzen, die wij leren van Jezus. Het is vaak heel moeilijk om als broeders en zusters met één mond te spreken en te bidden. Wij moeten niet achteromkijken, maar ons uitstrekken naar wat voor ons ligt. Maar als je het moeilijk hebt, kijk dan toch even om, en zie de voetstappen in het zand, en dank dan Hem die jou gedragen heeft. En dat is niet alleen daar dat Hij dichtbij is ook nu en morgen is Hij bij ons en wil en zal ons helpen, als wij ons vertrouwen op Hem stellen. Laat ons daarvan getuigen en zingen opdat wij met Psalm 119 dit kunnen zeggen: Uw verordeningen zij mijn gezangen geweest. Dit kan ons tot troost zijn en dan kunnen we ook zeggen met vers 56 van Psalm 119, omdat ik Uw bevelen in acht heb genomen. Niet alleen ik maar wij samen. Op naar de toekomst.
