HSV: [12] Hoe bent u uit de hemel gevallen, morgenster, zoon van de dageraad! U ligt geveld op de aarde, overwinnaar over de heidenvolken!
NBV21: [12] O morgenster, zoon van de dageraad, hoe diep ben je uit de hemel gevallen. Overwinnaar van alle volken, hoe lig je daar ter aarde neergeworpen.
BGT: [12] Je schitterde als een ster aan de hemel, koning van Babylonië. Als een ster die straalde in de vroege ochtend. Maar je bent heel diep gevallen. Jij hebt zo veel volken overwonnen! Maar nu lig je daar, machteloos.
Aantekening bij:
Jesaja 14:12-15 uit de hemel gevallen, morgenster, zoon van de dageraad! Met bijtende ironie wordt de koning van Babel aangesproken. Zijn val stort hem uit de hoogte van zijn trots en opstand tegen God diep in het rijk van de dood, de berg van de ontmoeting aan de noordzijde. In de mythologie van Kanaän zetelden de goden op een berg in het noorden (vgl. Psalm 48:1-3). met de Allerhoogste. Zie Genesis 3:5; 11:4. Men ziet dit wel als een zinnebeeldig gedicht waarin de val van de koning van Babel model staat voor de val van satan. In elk geval worden de buitensporige pretenties van de koning van Babel dichterlijk en aanschouwelijk voorgesteld. Hij valt van de hoogste godslasterlijke trots (‘ik zal mij gelijkstellen met de Allerhoogste’) in het diepst van de kuil, in het graf. (zie ook aantekening bij Ezechiël 28:11-19).
Korte overdenking
Vers 12 steekt hier ironisch de draak met de koning van Babel. Deze koning voelt zich boven God verheven, maar zijn trots doet hem vallen en wij zien hem geveld liggen op de aarde. Hij was in zijn ogen de overwinnaar van de heidenvolken. Ook wij kunnen wel eens trots op onze werken zijn. Maar wij mogen nooit vergeten dat alles wat wij doen en meemaken vast besloten ligt in de hand van God. Het spreekwoord zegt niet voor niets: ‘dat het sterke schouders zijn die de weelde kunnen dragen’. Met andere woorden hoogmoed ligt op de loer als het goed gaat met ons. Maar een ding is zeker als wij ons biddend en vertrouwend op de Heer richten en Jezus als voorbeeld houden dan komt het goed en wij mogen dan als zegen voor anderen dienen. De koning van Babel dacht het zelf te kunnen en valt in de afgrond. Als wij bij Jezus blijven stijgen wij op naar de hemel. Dank zij de Koning geboren in Bethlehem.
Aantekening bij Ezechiël 28:11-19 > De laatste Godsspraak tegen Tyrus voegt een overmaat aan details toe. Evenals in hoofdstuk 27 is re geen aanklacht (zoals in 28:1-10) maar eerder een klacht in verteltrant die uitmondt in een onvermijdelijk oordeel. Het beeld is caleidoscopisch. Tyrus is duidelijk een geschapen wezen (vers 13, 15) en wordt hier een ‘cherub’ genoemd (vers 14). Hij bevindt zich in vers 13 in het ‘hof van God’, en op de ‘berg van God’ in vers 14 en 16. Sommigen zouden vers 17 willen zien als een literaire zinspeling, waarin Ezechiël de val van de trotse koning van Tyrus vergelijkt met de val en de vervloeking van satan in Genesis 3:1-15. Aannemelijker is het dat hier geduid wordt op de vorst van Tyrus, te vergelijken met die van Perzië en Griekenland (zie Daniël 10:13, 20;.* In elk geval worden de buitensporige aanmatigingen van Tyrus levendig en dichterlijk geschilderd* naast de volslagen vernietiging die als gevolg daarvan aan Tyrus toegebracht wordt (vers 18-19).
