HSV: [13] Maar Elia zei tegen haar: Wees niet bevreesd! Ga, doe overeenkomstig uw woord, maar maak er eerst voor mij een kleine koek van en breng die bij mij. Maak daarna voor u en voor uw zoon iets klaar.
NBV21: [13] Maar Elia zei: ‘Maak u niet ongerust. Doe wat u van plan was, maar bak van wat u in huis hebt eerst iets voor mij en kom me dat brengen. Daarna kunt u voor uzelf en uw zoon iets klaarmaken,
BGT: [13] Toen zei Elia tegen haar: ‘Maakt u zich geen zorgen. Ga naar huis en doe wat u van plan was. Maar bak eerst wat brood voor mij en breng me dat. Dan kunt u daarna iets klaarmaken voor uzelf en uw zoon.
Aantekening bij:
1 Koningen 17:13 maak er eerst voor mij een kleine koek van. De vraag aan deze vrouw om eerst – voordat zijzelf en haar zoon hebben gegeten – Elia eten te geven, moet wel tegen haar moederinstinct in gegaan zijn. Deze vraag vergt een wel heel grote stap in geloof.
Uit de mannen Bijbel
Horen en doen 1 Koningen 17 en 18
Door het geloof durft Elia tegen de machtige en kwaadaardige koning Achab te zeggen dat het jaren droog zal blijven (1 Koningen 17:1). Door het zelfde geloof zegt hij tegen de arme weduwe dat er voldoende eten zal blijven (1 Koningen 17:14) en bidt hij om leven haar gestorven zoon (1 Koningen 17:22). Het maakt ook dat hij de confrontatie met de Baälpriesters aangaat (1 Koningen 18:25-39). Zijn vertrouwen in God lijkt onbegrensd. We lezen dat, voorafgaand aan zijn geloofsdaden, God heel duidelijk tot hem spreekt. Maar dan nog … Je moet dan alsnog wel doen wat Hij zegt.
God spreekt nog steeds. Hij doet dat door Zijn woord en door Zijn Geest. Hij gebruikt situaties, mensen, de natuur en de kerk. Vaak spreekt God als we stil worden voor Hem en ervoor kiezen te luisteren. Als Hij dan spreekt, nodigt Hij je uit te doen wat Hij zegt (Jakobus 1:22). Dat vraagt geloof en moed. Het zou goed kunnen dat Elia zich in zijn handelen liet bemoedigen door woorden die wij ook kennen: ‘Ik onderwijs u en leer u de weg die u moet gaan; ik geef raad, mijn oog is op u’ (Psalm 32:8).
Uit de vrouwen Bijbel
Goed gelovig 1 Koningen 17:7-24
Op Gods gezag gaat Elia naar het land waar Izebel vandaan komt. Op het woord van Elia (herkent zij hem aan zijn kleding?) gaat de weduwe een koek bakken voor hem. Zijn woorden komen uit. Dan sterft haar zoon. Ze zegt wat wij soms denken: O Heere God, hoe heb ik het nu met U? Toch gelooft ze en eert ze de God van Israël. Geloven, is dat voor jou ook soms meer ‘ondanks’ dan ‘omdat’?
