TEKST VOOR VANDAAG
GALATEN 2 : 20
DAG 229
LEZEN: GALATEN 2 : 15 – 21
THEMA: Christus liefde voor mij
(HSV) [20] Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij; en voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God, [1]Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven.
(BGT) [20] Want Christus is voor ons gestorven aan het kruis. En met hem is ons oude ik gestorven. We zijn nieuwe mensen geworden. Christus, de Zoon van God, houdt van ons en leeft in ons. Nu wordt ons leven niet meer beheerst door de wet, maar door God!
Aantekening
Galaten 2 : 20 Ik ben met Christus gekruisigd. De oude Paulus, de persoon die hij was voordat hij op Christus vertrouwde, de persoon met al zijn zondige streven en trotse, zichzelf verheerlijkende verlangens, kwam tot een definitief einde – hij ‘stierf’. niet meer ik leef. Dit betekent niet dat Paulus geen eigen persoonlijkheid meer heeft (alles wat hij schreef laat duidelijk zien dat hij die wel had), maar dat zijn eigen interesses en verlangens zijn leven niet meer bepalen. Christus leeft in mij. Hij leidt Paulus in alles wat hij doet, en geeft hem kracht. Hoe heeft hij, als ‘gekruisigd mens’, nog de kracht om verder te leven? voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God. Paulus lijkt hier te zeggen dat hij Christus stap voor stap vertrouwt, en dat Christus daardoor in hem en door hem werkt om alles wat hij doet geestelijk effectief te maken. Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven. Aan het kruis droeg Jezus de zonde van elke afzonderlijke gelovige (‘voor mij’). Dit laat zien dat de kruisiging niet een onpersoonlijk gebeuren was, maar een persoonlijke uiting van de liefde van Christus voor de mensen als individuele schepselen.
Christus in mij Galaten 2 : 20 (Uit de Mannen Bijbel)
De dwaalleer van de zogeheten judaïsten hadden Galaten ‘betoverd’ (Galaten 3:1) waardoor ze meenden dat er naast geloof ook nog goede werken nodig waren als voorwaarde voor de zaligheid. Paulus maakt duidelijk dat daardoor juist de genade van haar kracht ontdaan wordt en geen genade meer is. Het gaat erom dat Jezus alles voor ons volbracht heeft en dat Zijn liefde tot in de dood voldoende is voor onze redding. Het enige wat nodig is, is geloof in Hem, maakt Paulus in dit vers duidelijk. Wat dat geloof inhoudt, beschrijft hij heel helder. Het is met Jezus gestorven zijn aan je oude ik. Vanaf dat moment leeft Hij in ons en gaan we steeds meer verlangen om op Hem te lijken in wat we doen en zeggen en hoe we met anderen omgaan. Soms zie je er weinig van dat je met Christus bent gestorven aan je oude leven en dat Hij nu in je woont. Paulus herkent dat ook bij zichzelf (zie Romeinen 7). Niet voor niets legt hij er hier de nadruk op dat wij leven door het geloof. Wat we soms niet zien, geloven we toch: Christus leeft in mij.
Galaten 2:20 Niet meer ik leef, maar Christus in mij (Uit de Vrouwen Bijbel)
Een radicaal gelovige uitspraak! Durf jij dat Paulus na te zeggen? Ons eigen ‘ik’ staat immers stiekem vaak wél centraal. Wat een wonder, dat Christus door Zijn Geest toch in ons woont. Wil je je door Hem laten leiden? Dan zie je het gebeuren: je wordt minder kattig, Hij leert je vergeven, er stroomt van jou uit liefde naar Hem en naar je lastige buurvrouw … Gefeliciteerd met deze Bewoner!
[1] Galaten 1:[4] Die Zichzelf gegeven heeft voor onze zonden, opdat Hij ons zou ontrukken aan de tegenwoordige slechte wereld, overeenkomstig de wil van onze God en Vader.
Efeze 5:[2] en wandel in de liefde, zoals ook Christus ons liefgehad heeft en Zichzelf voor ons heeft overgegeven als een offergave en slachtoffer, tot een aangename geur voor God.
Titus 2:[14] Hij heeft Zichzelf voor ons gegeven, opdat Hij ons zou vrijkopen van alle wetteloosheid en voor Zichzelf een eigen volk zou reinigen, ijverig in goede werken.