Tekst van de dag Verenigde naties
Lezen: Jesaja 2 : 1 – 9
Dinsdag 1 december 2020 Jesaja 2 : 4
(HSV) [4] Hij zal oordelen tussen de heidenvolken en veel volken vonnissen. En zij zullen hun zwaarden omsmeden tot ploegscharen en hun speren tot snoeimessen. Geen volk zal tegen een ander volk het zwaard opheffen. Oorlog voeren zullen zij niet meer leren.
(BGT) [4] Daar zal God als een rechter tegen hen spreken. Hij zal hun leren wat goed en slecht is. Dan zullen ze hun zwaarden en speren laten smelten in het vuur, en ze zullen er gereedschap van maken. Dan zullen de volken niet meer tegen elkaar strijden, ze zullen niet meer weten wat oorlog is.
Aantekening
Jesaja 2 : 4 > Geen volk zal tegen een ander volk het zwaard opheffen. Oorlog voeren zullen zij niet meer leren. Het nietige Juda heeft meestentijds onder oorlogsdreiging geleefd. En nu profeteert Jesaja dat het overwinnend bijbels geloof en ongekende vrede zal brengen wanneer alle volken, in plaats van onderdrukking uit te oefenen, hun zwaarden omsmeden tot ploegscharen. Veel van deze Messiaanse verwachtingen keren terug in Jesaja 11:1-10, en in Jesaja 11:4 keren de begrippen oordelen (‘recht doen’) en vonnissen terug als daden van de Messias zal regeren. Volgens sommigen schetst deze profetie het effect op de heidenvolken als hun heersers en burgers zich aan Christus onderwerpen. Anderen zien dit als een vooruitwijzing naar de aardse regering van Christus in het duizendjarige rijk (zie aantekening bij [1]Openbaring 20:1-6); weer anderen zien het als een voorzegging van Christus’ regering in de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. In elk geval hebben gelovigen van alle eeuwen met deze woorden hun verlangen uitgedrukt naar bevrijding van de oorlog, als alle volken de ‘wegen’ van ’de God van Jakob’ willen leren (Jesaja 2:3), en als niet meer menselijke rechters, maar de Heere Jezus Zelf zal oordelen tussen de heidevolken.
Onderwijs Jesaja 2 : 3 – 4 (Uit de Vrouwen Bijbel)
God wil alle mensen onderwijzen. Hij wil je leren wat Zijn weg is. Hij wijst de weg, in alle situaties van het leven. Als je dat onderwijs ter harte neemt en in de weg van Gods geboden gaat, brengt dat vrede. Zwaarden worden ploegscharen en oorlog voeren staat niet meer op de onderwijskundige kaart. Vrede leer je kennen bij de Heere.
[1] Openbaring 20:1-6 Intermezzo: de duizend jaar waarin de draak gebonden is en de martelaren regeren. Deze verzen behoren tot de meest controversiële in Openbaring. Betrouwbare geleerden verschillen van mening over de betekenis van de ‘duizend jaar’ in vers 2-7. De drie voornaamste visies worden weergegeven door: (1) Premillennialisten (zij die geloven dat Christus zal terugkeren voorafgaande aan [‘pre’] de duizend jaar) menen dat deze duizend jaar (millenium in het Latijn) een toekomstig tijdperk is van grote vrede en gerechtigheid. Gewoonlijk wordt dit tijdperk gezien als een letterlijke periode van 1000 jaar die zal beginnen als Christus terugkomt om op aarde te regeren als een fysiek aanwezige Koning en waarin opgestane gelovigen met Hem zullen regeren. (2) Postmillennialisten (zij de geloven dat Christus zal terugkeren na [‘post’] de periode van duizend jaar) menen dat voordat Christus op aarde terugkeert, het Evangelie zich zo krachtig en zegvierend zal verspreiden dat maatschappijen veranderd zullen worden en vrede en gerechtigheid duizend jaar lang (of gedurende een lange tijdsperiode) op aarde zullen regeren, waarna Christus zal terugkeren voor het eindgericht. (3) Amillennialisten (zij die vathouden aan een “a’ [niet-letterlijk] millenniumstandpunt) denken dat deze periode van duizend jaar overeenkomt met het huidige tijdperk van de gemeente en dat er geen toekomstig ‘millennium’ zal zijn voordat Christus terugkeert voor het laatste oordeel. Hieraan gelateerd is de vraag of de duizend jaar letterlijk moet worden opgevat (de meeste premillennialisten hebben dit standpunt) of symbolisch (de meeste postmillennialisten en amillennialisten en enkele premillennialisten hebben dit standpunt). De aanhangers van elke visie lezen het visioen van Johannes over de duizend jaar uitgaande van hun interpretatie van andere bijbelse teksten en hun benadering van profetische literatuur als geheel. Al deze standpunten passen binnen het kader van historisch christelijk orthodoxie.
