Tekst van de dag Gezond gedrag
Lezen: Daniël 1 : 1 – 21
Zondag 13 september 2020 Daniël 1 : 12
Stel uw dienaren toch tien dagen op de proef, en laat men ons plantaardig voedsel geven, zodat wij dat eten, en water, zodat we dat drinken.
(BGT) ‘Laten we de volgende test doen. Geef ons tien dagen alleen maar groente te eten en water te drinken.
Aantekening
Daniël 1 : 8 – 16 > Daniël en zijn vrienden blijven rein. Daniël en zijn drie vrienden weerstonden de beoogde [1]assimilatie. Zij hielden vast aan hun oorspronkelijke namen (zie vers 11) en namen zich in hun hart voor zich niet te besmetten met de gerechten van de koning of met de wijn (vers 8). Velen hebben gedacht dat het besluit van de vier mannen voortkwam uit hun voornemen alleen ritueel rein voedsel te eten, en geen ‘onrein’ voedsel zoals aangegeven in Leviticus 11:1-47 en Deuteronomium 14:3-20. Een groep Joodse priesters deed dat later wel in Rome; zij aten alleen vijgen en noten (vgl. Romeinen 14:2). Dat kan een deel van de verklaring zijn, want de Babyloniërs zullen bv. varkensvlees gegeten hebben, wat onrein was voor de Joden. Maar wijn (Daniël 1:8) was niet verboden door enige wet in de Joodse Schrift, dus dat kan niet de volledige verklaring zijn (tenzij de jonge mannen bang waren dat de wijn verontreinigd kon zijn doordat de druiven niet geteeld waren volgens de regels in Leviticus 19:25-28; vgl. Deuteronomium 20:6). Een andere mogelijkheid is dat zij bang waren dat het voedsel en de wijn eerst als offer aan Babylonische afgoden gewijd waren. Ook dit kan een deel van de verklaring zijn voor hun weigering het Babylonische voedsel aan te nemen. Groenten en granen zouden echter waarschijnlijk ook aan de afgoden gewijd zijn, dus dat levert ook niet de meest overtuigende verklaring. Een derde gezichtspunt, dat zij om gezondheidsredenen een vegetarisch dieet volgden, biedt geen oplossing omdat geen enkele oudtestamentische wet hun dat (moderne) idee bijgebracht sou hebben. Een vierde mogelijkheid bestaat uit een combinatie van elementen uit de eerste twee verklaringen en lijkt de beste. Daniël en zijn vrienden vermeden het luxueuze voedsel van de koning om te voorkomen dat zij verstikt zouden raken in de verleidingen van de Babylonische cultuur. Zij gebruikten hun bijzonder dieet als een mogelijkheid hun eigen identiteit als Joodse ballingen te behouden en volledige aanpassing aan de Babylonische cultuur te vermijden (die aanpassing was immers het doel van de koning met deze gevangenen). Door dit beperkte dieet herinnerden zij zichzelf er in deze tijd van beproeving voortdurend aan dat zij het volk van God waren in een vreemd land, en dat zij voor hun voedsel en voor hun leven afhankelijk waren van God, hun Schepper, en niet van de koning Nebukadnezar. (Het is mogelijk dat Daniël later wel wat Babylonisch voedsel accepteerde; zie Daniël 10:3). De Heere gaf Daniël genade (Daniël 1:9) bij zijn veroveraars, een antwoord op Salomo’s gebed voor de ballingen (1 Koningen 8:50), en de kamerheer willigde hun verzoek om een speciaal dieet in. Aan het einde van de proefperiode zagen Daniël en zijn vrienden er gezonder (Daniël 1:15) uit dan degenen die van de gerechten van de koning aten. Dit bevestigde dat zij in Gods gunst stonden.
Inleiding op: Daniël Auteur en titel
Het boek Daniël is genoemd naar en geschreven door Daniël in de 6e eeuw voor Christus. Het verhaalt gebeurtenissen uit zijn leven en de visioenen die hij zag vanaf het begin van zijn ballingschap in 605 (Daniël 1:1) tot het derde regeringsjaar van koning Kores (536; Daniël 10:1). De naam Daniël betekent ‘God is mijn Rechter’. Hij was een jongeman van hoge afkomst die uit Juda in ballingschap werd gevoerd tijdens de regering van koning Jojakim (609-597 voor Christus), en hij verbleef vervolgens aan het Babylonische hof. Na de val van het Babylonische Rijk diende hij het Medo-Perzische Rijk dat daarop volgde.
Thema
De kern van het boek Daniël is Gods soevereiniteit over de geschiedenis en de koninkrijken. Hij benoemt koningen en zet ze af naar Zijn wil (Daniël 2:21; 4:34-37). Alle koninkrijken van de wereld zullen ophouden te bestaan en vervangen worden door het koninkrijk van God, dat nooit zal vergaan (Daniël 2:44; 7:27) Hoewel de heiligen tot aan het einde getroffen zullen worden door beproevingen en moeilijkheden, zullen de gelovigen roem, eer en eeuwig leven ontvangen in het uiteindelijke koninkrijk (Daniël 12:1-3).
Principes Daniël 1 (Uit de mannen Bijbel)
Stek je voor: je herkent jezelf in Daniël. Maar dat is dan wel van lang geleden. Koppig ging je voor de principes die je van thuis had mee gekregen. Je voerde heftige discussies met je liberale godsdienstleraar, in de eerste klassen van het voortgezet onderwijs.
Als vijfentwintigplusser heb je geleerd om genuanceerd te denken. Wat een zegen, voor jezelf en ook voor je omgeving. De mensen die vroeger met kromme tenen je radicale optreden meemaakten, prijzen je nu gelukkig.
En toch …! Ook in het nuanceren kun je doorslaan. Dan wordt alles relatief. Je kunt je afvragen wat er zodoende uiteindelijk van ons geloof en de christelijke moraal overblijft.
Als je dan leest over Daniël en zijn vrienden, kun je iets van heimwee voelen. Jonge tieners aan het hof van koning Nebukadnezar, in gesprek met hun godsdienstleraar Aspenaz (vers 12-14). Ze gaan voor hun principes, hoeveel het ook mag kosten.
God plaatst niet alleen kleine kinderen in ons midden. Ook tieners, die God gehoorzamer durven te zijn dan de mensen. En Hij verzekert je: het Koninkrijk behoort toe aan wie is zoals zij. Kijk maar naar Daniël (vers 19-21).
Trouw Daniël 1 : 12 – 21 (Uit de Vrouwen Bijbel)
Daniël en zijn drie vrienden blijven elkaar trouw. Hun vriendschap houdt stand in die moeilijke periode van hun leven. Ze steunen elkaar in het houden van Gods spijswetten. Zijn wij er voor onze vrienden in tijden van tegenspoed? Daniël blijft trouw op zijn post in dat heidense land. Wanneer Kores genoemd wordt, zijn we ruim tientallen jaren en een paar koningen verder. Dat laat ook Gods trouw zien.
[1] Assimilatie = gelijkmaking, volledige aanpassing / aanpassing aan een andere (heersende) bevolkingsgroep
