Tekst van de dag Water en brood
Lezen: Exodus 17 : 1 – 7
Zondag 3 Mei 2020 Exodus 17 : 6
[1]Zie, Ik zal daar vóór u op de rots bij de Horeb staan. Dan moet u op de rots slaan, en er zal water uitkomen, zodat het volk kan drinken. En Mozes deed dit voor de ogen van de oudsten van Israël.
(BGT) Ik zal bij de berg Horeb op je wachten bij de rots. Als je op die rots slaat, zal er water uit stromen. En dan kan het volk drinken.’ Mozes sloeg op de rots, en de leiders van het volk zagen wat er gebeurde.
Aantekening
Exodus 17 : 6 > bij de Horeb. Ik zal daar vóór u op de rots … staan. Dat is weer een voorbeeld van Gods belofte aan Mozes toen Hij zei: ‘Ik zal met u zijn’ (Exodus 3:12). Dat de Heere nabij is, hebben de Israëlieten al kunnen zien aan de wolkkolom (zie Exodus 13:21-22). Enerzijds heeft die Mozes bescherming geboden tegen het mopperende volk. Anderzijds heeft die bij het volk vrees en eerbied gewekt door het betoon van Gods macht. Nu blijkt op een dramatische wijze de betrouwbaarheid van Gods belofte om in noden van Zijn volk te voorzien, als Mozes op bevel van God op de rots slaat en Hij water laat stromen voor Zijn volk. Sommigen zien in Gods belofte om ‘op de rots’ te staan een nauw verband tussen Gods aanwezigheid en de rots zelf. Daarbij vat men Dan moet u op de rots slaan in de zin op, dat Mozes als het ware God Zelf moet slaan, met als gevolg dat uit God Zelf levend water stroomt. Waarschijnlijk is dit voorval de achtergrond van Paulus’ uitspraak: ‘die rots was Christus’ (1 Korinthe 10:4; zie aantekening bij Numeri 20:2-13).
Aantekening bij Numeri 20 : 2 – 13 > Opstand in Mariba. Klachten over gebrek aan water typeerden de tocht van de Schelfzee naar de Sinaï (Exodus 15:22-27; 17:1-7), en nu komen ze weer voor. Bij beide gelegenheden sloeg Mozes met zijn staf op de rots. In Exodus 17:6 werd gezegd dat hij dat moest doen, maar deze tweede keer zei de Heere dat hij tot de rots moest spreken (Numeri 20:8). Mozes week af van Gods bevel, en dat leidde ertoe dat hij veroordeeld werd en deze gemeente niet in het land zou brengen (vers 12). Het lijkt een kleine vergissing van Mozes te zijn; daarom denkt men soms dat Gods ongenoegen zich tegen Mozes’ woede richtte (zie vers 10). Maar vers 12 lijkt duidelijk te maken dat het echte probleem was dat Mozes niet zorgvuldig naar Gods bevel geluisterd had: Omdat u niet in Mij geloofd hebt, en Mij voor de ogen van de Israëlieten niet geheiligd hebt. Mozes en Aäron waren de belangrijkste middelaars van Gods wetten voor Israël, en hun gehoorzaamheid moest daarom een voorbeeldfunctie hebben. Omdat ze het Goddelijk bevel niet precies opvolgden, konden ze geen aanspraak meer maken op hun recht om Kanaän binnen te gaan. Sommigen menen dat er nog een factor meespeelde. God had bij het eerdere incident tegen Mozes gezegd: ‘Ik zal daar vóór u op de rots bij de Horeb staan’ (Exodus 17:6); Mozes had dus moeten weten dat God ook hier bij de rots aanwezig was. Daarom was Mozes’ spreken tegen de rots (Numeri 20:8) eigenlijk een spreken tegen God. En daarom was het een ernstige woede-uitbarsting tegen God toen Mozes de rots twee keer met zijn staf sloeg (vers 11); het is dan ook niet verwonderlijk dat god Mozes streng strafte*. Anderen menen dat hier het verschil wordt benadrukt tussen wat God had bevolen en wat Mozes deed; meestal deed Mozes precies wat God hem opdroeg, maar deze keer niet. Een soortgelijke onzorgvuldigheid leidde tot de dood van Aärons zonen in Leviticus10:1-3. De zinsbouw in Numeri 20:12 is een echo van het verhaal van de verkenners, waar God klaagt: ‘hoelang zullen zij niet in Mij geloven …?’ (Numeri 14:11). Het ongeloof van het volk leidde tot uitsluiting uit het land; het ongeloof van Aäron en Mozes even eens. Meriba betekent ‘onenigheid’. In Exodus 17:1 krijgt Rafidim ook de bijnaam Meriba (zie ook Psalm 95:8).
Slaan Exodus 17 : 6 (Uit de Mannen Bijbel)
De Bijbel vertelt dat Mozes op een rots sloeg. Minder bekend is dat herders in de Sinaï nu nog die gewoonte kennen. Zandstormen doen overal stof opwaaien, dat zich op plaatsen waar het vochtig is als een hardgebakken korst op de spleet vastzet en deze afsluit. Wanneer iemand bij het water wil komen, neemt hij een stok en slaat de harde koek eraf, zodat het water naar buiten kan stromen.
God op de proef stellen Exodus 17 : 3 – 7 (Uit de Vrouwen Bijbel)Actievoeren, protesteren, omdat jij met je gezin van dorst dreigt om te komen. Wat voorspelbaar. Wij zouden het wellicht ook hebben gedaan. Maar in de relatie tussen God en Zijn volk heet dit: ‘God op de proef stellen!’ Daar word je stil van. Zo veel vertrouwen vroeg God dus van Zijn volk. Ook wij hebben vaak een harde
[1] Numeri 20:9; Psalm 78:15; 114:8; 1 Korinthe 10:4
