Tekst van de dag Loving Father is watching you
Zondag 26 – Januari – 2020 Psalm 139 : 7 – 8
Lezen : Psalm 139 : 1 – 12
Waar kan ik Uw Geest ontgaan, waar Uw aangezicht ontvluchten? [1]Al steeg ik op naar de hemel, U bent daar; of legde ik mij neer in de hel, zie, U bent daar.
(BGT) Waar kan ik heen gaan zonder dat u het merkt? Waar kan ik heen vluchten zonder dat u mij ziet? Ik kan wel naar de hemel klimmen, maar dan bent u daar. Ik kan wel afdalen naar het land van de dood, maar daar bent u ook.
Aantekening
Psalm 139 : 7 – 12 > Er is geen plaats waar ik Uw aangezicht kan ontvluchten. Het volgende gedeelte maakt duidelijk dat er voor de zanger geen enkele manier is om te ontsnappen aan die kennis: nergens in het heelal is een plek waar god niet aanwezig zal zijn om de gelovigen te leiden en vast te houden (de verzen 7 – 10), en nergens is het te duister voor God om hem te zien (de verzen 11 – 12). De neiging om te ontvluchten (vers 7) zou te wijten kunnen zijn aan een schuldig geweten of aan een verlangen naar onafhankelijkheid, maar dat is onwaarschijnlijk: deze verzen scheppen juist vreugde in het feit dat God hem wil ‘leiden’ – waar hij alleen maar beter van wordt (vgl. Psalm 139:24; Psalm 23:3; 73:24; 143:10) – en ‘vasthouden’ (vgl. Psalm 73:23). Er is geen plaats waar hij buiten Gods zorg valt (zie Psalm 139:5).
Psalm 139 : 8 – 9 > Deze verzen gebruiken twee paar tegenstellingen: hemel en hel en verder vleugels van de dageraad (d.w.z. het verste oosten, waar de zon opkomt) en het einde van de zee (d.w.z. het verste eind van de Middellandse Zee ten westen van Israël). Dit retorische middel van het gebruiken van twee tegengestelde polen, geeft aan dat alles er tussenin erbij inbegrepen is.
[1] Job 26:6; Amos 9:2, 3, 4; Hebreeën 4:13
