Advent 2018                             door: Tjitte van der Horst

Dag 22(23.12.2018)

Nadat Elizabet had gezegd dat haar zoon Johannes zal gaan heten, begrepen ze haar niet en ze gebaarden naar zijn vader, zoals we lezen in Lukas 1:62-64 > en zij gebaarden naar zijn vader hoe hij wilde dat het genoemd zou worden. En nadat hij om een schrijftafeltje gevraagd had, schreef hij de woorden: Johannes is zijn naam. En zij verwonderden zich allen. En onmiddellijk werd zijn mond geopend en zijn tong losgemaakt; en hij sprak en loofde God.

Omdat Zacharias niet alleen stom maar ook doof was, gebaarden ze naar hem. Als Zacharias wel had kunnen horen dan hadden ze hem wel naar de naam gevraagd. Zacharias liet een schrijftafeltje aanrukken en schreef daar de naam op, met de woorden Johannes is zijn naam.

En dan lezen we dat ze zich verwonderden, hoe vaak zullen de mensen in de komende tijd zich nog gaan verwonderen, over de dingen die zullen gaan gebeuren? Johannes is de aankondiger van het grote wonder dat gaat komen.

Zacharias, kon na het bekend worden van de naam van zijn zoon weer spreken, en dat deed hij dan ook. Want we lezen dat hij sprak en God loofde. In de verzen 67 tot en met 79 kunnen we de lofzang van Zacharias lezen.