Tekst van de dag Schriftbewijs
Lezen: Handelingen 17 : 1 – 9
Dinsdag 12 Mei 2020 Handelingen 12 : 2 en 3
En Paulus ging naar zijn gewoonte bij hen naar binnen en drie sabbatten lang ging hij met hen in gesprek vanuit de Schriften. Hij opende die en zette voor hen uiteen [1]dat de Christus moest lijden en opstaan uit de doden, en dat deze Jezus de Christus is, Die ik – zo zei hij – u verkondig.
(BGT) Zoals altijd ging Paulus daar op sabbat naartoe. Drie sabbatten lang sprak hij met de Joden over teksten uit de heilige boeken. Hij legde de teksten uit. Hij maakte duidelijk dat de messias moest lijden en opstaan uit de dood. En hij zei: ‘Die Jezus, over wie ik steeds vertel, dat is de messias.’
Aantekening
Handelingen 17 : 2 > De verwijzing naar Paulus’ prediking op drie sabbatten lang geeft de indruk dat hij maar kort in Thessalonica was, maar dit was slechts de tijd van zijn prediking in de synagoge. Uit zijn eerste brief aan de Thessalonicenzen blijkt een langere dienst (zie 1 Thessalonicenzen 2:9; 5:12; ook Filippenzen 4:16).
Handelingen 17 : 3 > de Christus moest lijden. De Joden verzetten zich tegen het idee dat de Messias noest lijden, hoewel dit al in het Oude Testament stond (Psalm 22; Jesaja 53; Zacharia 12:10; 13:7).
Silas (Uit de Mannen Bijbel)
Silas (ook Sivanus genoemd) wordt met Judas Barsabas aangewezen om een brief over te brengen naar de broeders in Antiochië, Syrië en Cilicië. Beiden zijn leiders en profeten in de gemeente te Jeruzalem (Handelingen 15:22-32). Een tijdlang werken ze samen met Paulus en Barnabas in Antiochië. Na onenigheid over de volgende bestemming kiest Paulus Silas als reisgezel (Handelingen 15:35-41). De reis gaat langs Syrië en Cilicië. In Lystra voegt Timotheüs zich bij hen. Vanaf Troas maken ze de oversteek naar Macedonië.
In Filippi raakt Silas met Paulus verstrikt in een volksoproer vanwege de confrontatie met een slavinnetje dat door een inwonende boze geest de toekomst kan voorspellen en voor haar meesters een bron van inkomsten betekent. Ze komen er niet zonder kleerscheuren vanaf en worden na vele stokslagen gevangengezet. Na een wonderlijke vrijlating eisen ze beide als Romeins staatsburgers een vrije aftocht, waarna ze naar Thessalonica vertrekken (Handelingen 16). Daar ontkomen ze ternauwernood aan een lynchpartij die door vijandige Joden met hulp van een aantal raddraaiers is opgezet (Handelingen 17:9). In Berea, de volgende stad, herhaalt zich dat (Handelingen 17:10-15). Paulus vertrekt halsoverkop, eerst naar Athene (Handelingen 17:16-34) en vandaar naar Korinthe (Handelingen 18:1-17). Silas blijft met Timotheüs in Berea achter (Handelingen 17:14).
Silas voegt zich in Korinthe weer bij Paulus. Daar werken ze een tijdlang samen (Handelingen 18:5; 2 Korinthe 1:19). Daar schrijft Paulus de beide brieven aan de Thessalonicenzen. Silvanus (de andere naam van Silas) wordt beide keren als een van de medeafzenders vermeld. Nog eenmaal vaker wordt zijn naam genoemd: met zijn hulp schrijft Petrus zijn eerste brief. In die brief krijgt hij een veelzeggende waardering mee: ‘een trouwe broeder’ (1 Petrus 5:12).
[1] Psalm 22:7; Mattheüs 16:21; Lukas 24:46
