Tekst van de dag Cruciaal
Lezen: Mattheüs 27 : 1 – 56
Vrijdag 10 – April – 2020 Mattheüs 27 : 46
Ongeveer op het negende uur [1]riep Jezus met een luide stem: Eli, Eli, lama sabachtani? Dat betekent: Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?
(BGT) Toen, om drie uur ’s middags, riep Jezus luid: ‘Eli, Eli, lema sabachtani?’ Dat betekent: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij alleen gelaten?’
Aantekening
Mattheüs 27 : 46 > Eli, Eli, lama sabchtani? Jezus haalt Psalm 22:2 aan. De laatste twee woorden zijn in het Aramees (de dagelijkse omgangstaal van Jezus), en de eerste twee kunnen Aramees of Hebreeuws zijn. Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten? Een van de diepgaande en onbegrijpelijkste woorden in de hele Bijbel. In zekere zin moest Jezus worden afgesneden van de gunst van en de gemeenschap met de Vader, die Hij van eeuwigheid af aan had. Hij moest immers de zonden van Zijn volk dragen en daarom Gods toorn ondergaan (vgl. Jesaja 53:6, 10; Habakuk 1:13; Romeinen 3:25; 2 Korinthe 5:21; Galaten 3:13; 1 Johannes 2:2). Maar toch, door deze aanhaling dacht Jezus wllicht ook aan het vervolg van de Psalm, die eindigt in een overwinningsroep (Psalm 22:22-32) en Hij bevestigt Zijn geloof door God ‘Mijn God’ te noemen. Hij is Zich ervan bewust waarom Hij sterft, want daartoe kwam Hij op aarde (vgl. Mattheüs 16:21; 20:18-19, 28). Zijn geroep, met een luide stem – niet uit verbijstering om Zijn lot – is een getuigenis voor de omstanders en door hen voor de hele wereld: Hij voelde Zich door God verlaten, niet om Zichzelf, maar voor de verlossing van anderen. Door Jezus’ woorden te citeren prikkelt Mattheüs, die dit wel besefte, zijn lezers. Jezus’ lijden was, ondanks dat Hij dit in Gethsémané had voorzien, van tevoren ondenkbaar.
[1] Psalm 22:2; Hebreeën 5:7
